مقاله تناسب اندام و ارتقای بهداشت روانی  !!! 

توماس جی پلنت

دانشگاه استنفورد

و

جودیت رودین

دانشگاه ییل

توجه زیادی به ارتباط بین آمادگی جسمانی و سلامت روانی شده است.هدف این مطالعه بررسی پیشرفت های اخیر در ورزش رو به رشد و ادبیات سلامت روانی و کشف راه های جدید برای تحقیقات آینده می باشد. مطالعه حاضر بر پژوهشی تمرکز می کند که ارتقای سلامت روان و رفاه در میان جمعیت غیربالینی را از سال 1980 مورد بررسی قرار می دهد. چهار منطقه عملکرد روانی عبارتند از : 1- تندرستی روانی و خلق و خوی ، 2- شخصیت و خودباوری ، 3- پاسخ دهی به استرس های فیزیولوژیکی و 4- شناخت. به نظر می رسد ورزش به بهبود خلق و خو و سلامت روانی به عنوان ارتقادهنده ی خودباوری و عزت نفس کمک می کند. ورزش به نظر می رسد برای عملکرد شخصی کمی مناسب باشد.علاوه بر این پشتیبانی تجربی مختلفی وجود دارد که پیشنهاد می کند ورزش بر پاسخ دهی به استرس و عملکرد شناختی اثر می گذارد. هر چند بهتر است تحقیق طراحی شود و رویه های موجود هم مورد نیاز است.نظریه ها در مورد ارتباط بین ورزش و عملکرد روانی ، پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده ارائه می دهد. توجه زیادی به نقش آمادگی جسمانی و ورزش در ارتقای سلامت روان و رفاه شده است. مقالات متعددی در مطبوعات حرفه ای و عمومی در ستایش فضایل ورزش بدنی منتشر شده است. رونق اقتصادی ورزش سال 1970 شاهد افزایش قابل توجه در تعداد افراد مشغول بود از جمله ورزش هوازی ، مانند رقص در حال اجرا و هوازی ( کوپر 1982 )[1]. شوق ورزش که به سال 1990 بر می گردد ، تجارت دلاری چندین واحدی ست.باشگاه های سلامت ، تناسب اندام ، برنامه های ویدئویی و ... از سال 1980 وجود داشتند. کسب و کارهای متعددی در ایالات متحده بعضی از برنامه ها را برای ارتقای آمادگی جسمانی  در بین کارکنان  اجرا کرده اند ( فالکن برگ 1987 )[2] . آنها  از  عضویت پرداخت شرکتی در محدوده بهداشت اختصاصی و باشگاه تناسب اندام برای تکمیل امکانات محیط کار طبقه بندی می شوند . این برنامه ها  نه تنها برای  بهبود و حفظ سلامت کارکنان ایجاد شده اند بلکه برای ترویج سلامت روانی و بهره وری و کاهش غیبت ، ادعای بیمه و استرس ایجاد شده اند . مقالات متعددی د ر کسب وکار و مجلات مدیریت مربوط به تناسب اندام به عنوان راهی جهت بهبود رفتار کار کارمند ظاهر شده اند (  ادمونسون 1987 ، گلب 1985 ، هاوارد 1987 ، کلوک 1985 )[3] . مفهوم معروفی که ورزش نه تنها به بهبود ظاهر و سلامتی کمک می کند بلکه خلق و خو و خودباوری و بطور کلی سلامت روانی را افزایش می دهد. مردم معمولا بر ورزش به عنوان ابزاری برای حفظ منافع جسمی و روانی تکیه می کنند. مقاله حاضر ماهیت شواهد علمی این ادعاها  را آشکار می کند.

وضعیت فعلی ادبیات تخصصی و عمومی

[1] : Cooper,

[2] : Falkenberg

[3] : Edmondson, 1987; Gelb,1985; Howard, 1987; Klock, 1985